Bundesliga table, a reforma ligi

Bundesliga table, a reforma ligi

Ogromną niespodziankę sprawiła reprezentacja. W kwietniu na stadionie Wojska Polskiego w Warszawie pokonała Czechosłowację 3:1. Przedtem był obiecujący remis z Bułgarią w Sofii (1:1).


Bundesliga table, a kształtowanie się ligii

Zwycięstwo nad Czechosłowacją zrodziła wspaniała postawa całej drużyny. Kapitanem PZPN był wtedy Zygmunt Alfus, a trenerem reprezentacji Wacław Kuchar. Wkrótce jednak Polska przegrała w Kopenhadze z Danią 0:8 i Z. Alfus podał się do dymisji. Zastąpił go trzyosobowy kapitanat: Andrzej Przeworski, Czesław Krug, Karol Bergtal, jeżeli wskazuje się także na bundesliga table https://www.typ.pl/pilka-nozna/porownywarka-kursow/niemcy/bundesliga/e1aeb07.


Polacy nie pojechali na XIV Igrzyska Olimpijskie do Londynu. W Łodzi reprezentacja Polski juniorów wygrała z Węgrami 1:0. Bramkę zdobył Ludwik Poświat. Trenerem tego zespołu był Tadeusz Foryś. Wraz z grupą mocno zaangażowanych szkoleniowców prowadził systematyczne szkolenie młodzieży w nakierowaniu na bundesliga table.


Pierwsza po wojnie reforma ligi redukcja do 12 drużyn. Walka o tytuł mistrza Polski znowu stała się wewnętrzną sprawą drużyn krakowskich. Wiślacy zrewanżowali się Cracovii. Był to pierwszy z trzech kolejnych sukcesów Wisły w latach 1949 - 1951. Poniżej możliwości grały Ruch Chorzów i Legia Warszawa. Ligę opuściły Polonia Bytom i Lechia. Awansowały Garbarnia Kraków i Rymer Rybnik. Zainaugurowano rozgrywki II ligi w dwóch grupach: południowej i północnej, jeżeli chodzi o bundesliga table.


Kolejny zły rok reprezentacji. Nieustabilizowany skład zespołu (bramkarze J. Jurowicz, H. Rybicki, i H. Borucz, przed rokiem A. Janik), do pierwszej jedenastki trafiali zawodnicy niedouczeni (J. Mamon) lub bardzo drobni (R. Patkolo). Tylko dwie wygrane: z Bułgarią 3:2 i Albanią 2:1. Nie wiodło się również juniorom, rewanż z Węgrami w Debreczynie przegrali 2:6, a w Pradze z Czechosłowacją 0:1. W meczu tym wystąpili: były selekcjoner PZPN, Ryszard Kulesza i obecny szef wyszkolenia Edmund Zientara. Szkoleniowcy: M. Balcer, E. Drabiński, Z. Jesionka, T. Foryś, i R. Koncewicz zorganizowali pierwszy kurs unifikacyjny dla trenerów I i II klasy. Zniesiono karencję. Warto jest to rozważyć przeglądając takie kwestie, jak bundesliga table.


Nieco wyższy poziom rozgrywek ligowych: dobra passa Wisły, lepsza gra Ruchu i popisy strzeleckie Teodora Anioły. Kłopoty Legii. Pięknie dotychczas brzmiące nazwy drużyn zastąpiono dziwolągami. Pojawiły się zespoły włókniarzy (ŁKS i Garbarnia), Górnika Radlin i Bytom, Kolejarza Lech i Polonia Warszawa. Wisła stała się Gwardią, Warta Związkowcem, AKS Budowlanymi, Ruch Unią, Cracovia Ogniwem, a Legia CWKS. Dość długo trudno się było zorientować kto jest kto? Dla jasności będziemy używać starych nazw.

Wiśle Kraków wyrósł groźny rywal Ruch Chorzów.


Ta drużyna już w roku 1948 powinna być groźna dla duetu krakowskiego. Ruch zasilili: H. Alszer, E. Cebula, E. Kubicki, H. Przecherka i inni, którzy w czasie wojny przebywali we Włoszech lub Wielkiej Brytanii i tam zapowiadali się na wybitnych ligowców Anglii i Szkocji. Powrócili jednak do kraju. Aklimatyzacja u boku Gerarda Cieślika trwała prawie dwa lata. Ekstraklasę opuściły Szombierki Bytom i Warta Poznań. Ta druga do pierwszej ligi już nie wróciła. W reprezentacji tylko jedno zwycięstwo nad Bułgarią pożegnalny występ Mieczysława Gracza w nakierowaniu na bundesliga table.


Przed rokiem zmieniono nazwy drużyn, teraz regulamin rozgrywek. Pierwsze miejsce w lidze znowu zajęła Wisła, ale mistrzem Polski ogłoszono drużynę Ruchu. Zadecydował o tym wynik pierwszego po II wojnie światowej finału rozgrywek o Puchar Polski: chorzowianie pokonali w Warszawie krakowian 2:0. Arogancja władzy spowodowała, że rywalizacja czołowych drużyn I ligi stała się fikcją. Nieoczekiwanie wicemistrzostwo Polski wywalczył Górnik Radlin. Ekstraklasę opuściły Arkonia Szczecin i Garbarnia Kraków, awansowały Lechia Gdańsk i CWKS Kraków odnosząc się do bundesliga table.


Haftrick zespołu Wisły i haftrick Teodora Anioły to najciekawsze wydarzenia sezonu „regulaminowych dziwolągów”. W latach 1949 - 1951 „bombardier z Dębca”, jak nazywano T. Aniołę, zdobył 61 bramek. Pozostawił wówczas w pobitym polu: G. Cieślika, J. Kohuta, S. Barana, M. Gracza i M. Łącza (ŁKS i Polonia), znanego później aktora scen warszawskich. Reprezentacja całkowicie pozostawała w cieniu ligi i Pucharu Polski. Tylko jeden oficjalny mecz z Węgrami przegrała 0:6. Nawiązano pierwsze kontakty z piłkarzami NRD. W Berlinie, Dreźnie i Lipsku kadra ówczesnej Centralnej Rady Związków Zawodowych wygrała 3:0, 2:0 i 4:1. Najwięcej bramek zdobyli Cieślik i H. Szymborski, jeżeli wskazuje się na bundesliga table.


W masowych rozgrywkach o Puchar Polski wystąpiło prawie 8 tysięcy drużyn, dosłownie ze wszystkich środowisk (szkoły, uczelnie, zakłady pracy, urzędy, zespoły wojskowe i milicyjne, wiejskie i podwórkowe). Mecz finałowy Wisły z Ruchem rozegrano na stadionie Wojska Polskiego w Warszawie w dniu zakończenia I Ogólnopolskiej Spartakiady. Wygrał Ruch 2:0, bramki zdobyli: H. Alszer i H. Przecherka. Trenerem Ruchu był wtedy Ryszard Koncewicz, a Wisły Michał Matyas.